De STS-1 missie was de allereerste Space Shuttle missie uit de geschiedenis van de Amerikaanse ruimtevaart. Deze vlucht werd bemand door 2 bemanningsleden en werd uitgevoerd door het ruimteveer Columbia. Het doel van de missie was om veilig in een baan rond de Aarde te komen, alle apparatuur te testen en weer veilig te landen. Bijzonder aan deze missie was niet alleen dat het de eerste STS missie was, maar ook dat de twee Solid Rocket Boosters die het ruimteveer in de ruimte brachten, op een vaste brandstof werkten in tegenstelling tot andere raketten die op vloeibare brandstof functioneren. Dit was de eerste maal dat dit werd toegepast bij een bemande ruimtevlucht. In totaal duurde deze eerste Space Shuttle missie 2 dagen, 6 uur en 20 minuten.
De STS-2 missie was de tweede bemande Amerikaanse Space Shuttle vlucht uit het Space Transportation System programma van de NASA en ging van start op 12 november 1981. De missie werd uitgevoerd met het ruimteveer Columbia dat bemand werd door twee Amerikaanse astronauten. Bij deze vlucht werd voor het eerst de Remote Manipulator System (RMS) gebruikt. Deze Canadese robotarm zou later vooral gebruikt worden om satellieten mee op te vangen of uit te zetten of onderdelen aan het ISS ruimtestation vast te hechten. Bijzonder aan deze missie was dat dit de laatste keer was dat deze ruimtevlucht werd uitgevoerd met astronauten die voor het eerst de ruimte ingingen. Zowel de terugkeer in de dampkring als de landing van het ruimteveer werden met de hand uitgevoerd.
STS-3 was de derde bemande Amerikaanse Space Shuttle missie en ging op 22 maart 1982 van start. Deze missie werd uitgevoerd met het ruimteveer Columbia en was de eerste waarbij de External Tank niet wit was geverfd maar in z’n oorspronkelijke kleur gelaten werd om op deze manier overtollig gewicht te besparen. Ook was het de eerste en enige missie waarbij op de White Sands Space Harbor landingsbaan in de Amerikaanse staat New Mexico werd geland. Doel van deze derde STS missie was om het Remote Manipulator System robotsysteem verder te testen en om voor het eerst verschillende experimenten in het ruimteveer uit te voeren. De missie duurde in totaal 8 dagen. Tijdens deze derde Space Shuttle missie kregen de twee astronauten ook last van ruimteziekte.
Op 27 juni 1982 ging de vierde STS missie van start toen de krachtige raketmotoren van het ruimteveer Columbia tot ontbranding werden gebracht op het lanceercomplex 39A van het Kennedy Space Center. Dit was de laatste testmissie van het Space Transportation System programma van de NASA. Aan boord van de Columbia bevonden zich, net als bij de vorige drie testmissies twee astronauten die ondermeer medische experimenten uitvoerden op zichzelf in het kader van verschillende studentenprojecten. In het laadruim van het ruimteveer bevond zich voor het eerst een commerciële vracht als ook voor het eerst een geheime lading die afkomstig was van de Amerikaanse luchtmacht. Na deze vierde testmissie werd de Space Shuttle door de NASA officieel als operationeel verklaard en kon men beginnen met het uitvoeren van tal van commerciële, wetenschappelijke en militaire ruimtemissies.
STS-5 was de vijfde missie uit het Amerikaanse Space Transportation System programma van de NASA en was de eerste echte missie na 4 eerdere testvluchten. Op 11 november 1982 ging deze vijfde missie van start met als belangrijkste doel twee communicatiesatellieten uit te zetten in een baan om de Aarde. Tijdens deze missie zou normaal ook de eerste ruimtewandeling uit het STS programma uitgevoerd worden maar door een probleem met de ruimtepakken ging die niet door. Bijzonder aan deze missie was dat de vier astronauten aan boord van het ruimteveer Columbia tijdens de lancering en landing geen drukpakken droegen en het ruimteveer opnieuw op het geplande tijdstip werd gelanceerd waardoor men meer vertrouwen kreeg in het STS programma.
Op 4 april 1983 ging zesde Space Shuttle missie van start en dit was meteen ook de eerste vlucht van het nieuwe ruimteveer Challenger. Aan boord van dit ruimteveer bevonden zich vier bemanningsleden en het hoofddoel van deze missie was om de eerste Tracking and Data Relay Satellite (TDRS) kunstmaan van de NASA uit te zet- ten en om eveneens ook de eerste ruimtewandeling uit het Space Transportation System programma uit te voeren die gepland was voor de STS-5 missie maar we- gens problemen met de ruimtepakken moest geannuleerd worden. Bijzonder aan deze STS-6 missie was dat er voor eerst gebruik werd gemaakt van een nieuwe lichtgewicht External Tank en twee nieuwe lichtgewicht Solid Rocket Boosters om- hulsels maar door problemen met één van de hoofd raketmotoren en een hevig onweer werd deze lancering enkele maanden uitgesteld.
De Amerikaanse STS-7 bemande ruimtevlucht was de zevende missie uit het Space Transportation System programma en werd uitgevoerd met het ruimteveer Challenger die voor de tweede maal de ruimte inging. Aan boord van dit ruimteveer bevonden zich voor het eerst 5 bemanningsleden waaronder de Amerikaanse astronaute Sally Ride die hierdoor de eerste Amerikaanse vrouw werd in een baan om de Aarde. In het vrachtruim van de Challenger bevonden zich twee communicatiesatellieten en voor het eerst werd ook de Shuttle Pallet Satellite (SPAS-1) meegenomen die ontwikkeld werd door een ruimtevaartbedrijf in West Duitsland en tal van experimenten aan boord had. Deze missie duurde in totaal 6 dagen en 2 uur en net als de vorige STS missies bleek deze ruimtevlucht een groot succes te zijn.
Het ruimteveer Challenger werd tijdens de STS-8 missie voor de derde maal gebruikt. Dit was eveneens ook de eerste nachtelijke lancering en landing van een Amerikaans ruimteveer. Aan boord van de Challenger bevonden zich vijf Amerikaanse astronauten waaronder de eerste Afro-Amerikaan en in het laadruim van het ruimteveer bevond zich ondermeer de Indiase INSAT 1B kunstmaan. Deze missie duurde iets meer dan 6 dagen en aan boord van de Challenger bevonden zich naast de verschillende wetenschappelijke experimenten ook meer dan 260 000 postzegels die na deze ruimtevlucht verkocht werden aan het grote publiek. In totaal legde de Challenger meer dan 4 miljoen kilometer af tijdens deze missie en bevond zich in zijn laadruim voor meer dan 13,6 ton aan vracht.
De Amerikaanse STS-8 ruimtemissie was de negende ruimtevlucht uit het Space Transportation System programma van de NASA en tijdens deze tiendaagse missie werden tientallen wetenschappelijke experimenten uitgevoerd in het door Europa gebouwde Spacelab ruimtelabo dat voor het eerst in de ruimte gebracht werd. Deze bemande ruimtevlucht werd uitgevoerd met het ruimteveer Columbia en voor het eerst bestond de bemanning uit 6 astronauten waaronder de eerste niet-Amerikaanse ruimtevaarder Ulf Merbold. Op 28 november 1983 werd de Columbia voor een zesde maal in de ruimte gebracht en dit was de eerste Space Shuttle missie die zowel door het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA als ook door het Europese ruimtevaartagentschap ESA werd gecoördineerd.
De tiende missie van een Amerikaans Space Shuttle kreeg de naam STS-41-B en was de vierde vlucht van het ruimteveer Challenger. Tijdens deze missie zou het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA proberen om nog één laatste record te vestigen uit de geschiedenis van de bemande ruimtevaart namelijk het maken van een ruimtewandeling waarbij de astronaut zich op eigen kracht voort beweegt en niet afhankelijk is van zijn ruimtetuig. Hiervoor werd speciaal de Manned Maneuvering Unit (MMU) ontwikkeld en uiteindelijk slaagde astronaut McCandless hier op 7 februari in toen hij zich met zijn MMU tot op 98 meter van het ruimteveer Challenger begaf. Ondanks dit grote succes kende deze missie ook tal van tegenslagen doordat twee communicatiesatellieten in een te lage baan om de Aarde terechtkwamen en de robotarm van het ruimteveer niet goed functioneerde.
Spacepage wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door Spacepage en Guidestar te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van nieuws, artikelen en ons digitaal magazine.
Twitter
Facebook
YouTube
RSS