Planetoïden
Tussen de planeten Mars en Jupiter bevindt zich een gordel van vele tienduizenden objecten die nooit zijn samengeklonterd tot een volwaardige planeet. Vermoedelijk is de enorme zwaartekracht van Jupiter verantwoordelijk voor het feit dat er zich tussen beide planeten geen nieuwe planeet heeft gevormd. Het grootste gekende object in de zogenaamde planetoïdengordel is Ceres, met een diameter van bijna 1000 kilometer.
Asteroïden of planetoïden zijn kleine hemellichamen die in een baan in ons zonnestelsel draaien, kleiner zijn dan planeten, maar groter zijn dan meteoroïden (algemeen genomen 10 meter in diameter of minder) en geen kometen zijn. Het verschil wordt gemaakt op visuele weergave wanneer ze ontdekt worden. Kometen moeten een staart of coma hebben vooraleer ze in de catalogen worden opgenomen. Kleine planeten zijn meer sterachtig(e) (planetoïden), deze krijgen een tijdelijke benaming en pas later een definitieve naam eens hun bestaan bevestigd is en de baanelementen berekend zijn. De juiste oorsprong van sommige planetoïden is amper gekend.
Een nieuw ontdekte planetoïde krijgt een voorlopige benaming dat bestaat uit het jaar van ontdekking en een alfanumerieke code (bijvoorbeeld 2002 AT4). Eens de baan ervan bevestigd is, krijgt het een nummer en later kan het ontdekte object eventueel ook een naam krijgen (zoals 433 Eros). De oude benamingsmethodes gebruikten haken rond het getal. Vandaag de dag laat men de haken en het nummer gewoon vallen zodat enkel de naam gebruikt wordt in teksten en boeken.
De planetoïden in ons zonnestelsel worden ingedeeld op basis van hun baanelementen en op basis van het spectrum van het zonlicht dat ze reflecteren. Voor leken lijken dit allemaal brokstukken van steen maar voor wetenschappers zijn planetoïden zeer interessante objecten aangezien zij ons meer kunnen vertellen over ondermeer het onstaan van ons zonnestelsel. In dit artikel gaan we dieper in op de diverse klassen planetoïden.
Een planetoïdenfamilie is een groep van planetoïden die gelijkaardige baanelementen hebben zoals de halfgrote as, excentriciteit en inclinatie van de baan. De leden van deze families zouden fragmenten zijn van botsingen met grotere planetoïden in het verleden. In dit artikel gaan we dieper in op het ontstaan van planetoïdenfamilies en de verschillende soorten.
Elke maand worden zo'n 5000 planetoïden of asteroïden ontdekt in ons zonnestelsel. Meer dan 300.000 officieel erkende "kleine planeten" waarvan een 130.000-tal goed gekend zijn en ons officiële planetoïdennummers kunnen geven. Ongeveer 13.000 hiervan hebben een officiële naam gekregen. De laagst genummerde "kleine planeet" is (3360) 1981 VA, de hoogst genummerde planetoïde, kleine planeet, is 129342 Ependes (anders dan de dwergplaneten 136199 Eris en 134340 Pluto).
Astronomen kennen vandaag het dag het bestaan van meer dan 300 000 asteroïden of planetoïden. De kans is groot dat er op dit ogenblik eentje ontdekt wordt, maar wat hebben we nodig om deze merkwaardige objecten te ontdekken? Hoe deed men dit vroeger en hoe doet men het nu? In dit artikel proberen we u mee te nemen in de boeiende wereld van de ontdekkingen...
Er zijn vele planetoïdengroepen te vinden in ons zonnestelsel. Naast de grote asteroïdengordel tussen de planeten Mars en Jupiter vinden we ook groepen in de omgeving van de Aarde , Mars of zelfs in de buurt van Neptunus. In dit artikel overlopen we de diverse groepen van planetoïden
die zich in ons zonnestelsel begeven.
De asteroïdengordel is een gebied in ons zonnestelsel dat zich tussen de planeten Mars en Jupiter bevindt. In dit gebied bevinden zich de meeste planetoïden die in een baan rond de zon draaien. De asteroïdengordel kreeg in het verleden ook de benaming 'hoofdgordel' aangezien dit de grootste gordel met asteroïden is in het zonnestelsel. De hoofdgordel bevat ongeveer 93,4% van alle genummerde planetoïden. De overige planetoïden bevinden zich in andere gebieden die 'groepen' genoemd worden. De hoofdasteroïdengordel bevindt zich op een afstand van 2,06 en 3,27 AE van de Aarde. Deze gordel kan algemeen aanzien worden als een overblijfsel van het primitieve zonnestelsel en ondanks het idee dat vele hebben bestaat de asteroïdengordel grotendeels uit lege ruimte. Binnen de gordel bevinden er zich zelfs hele zones waar geen asteroïden in voorkomen. Deze zones noemt men Kirkwoodscheidingen.
Een planetoïdenfamilie is een groep van planetoïden die gelijkaardige baanelementen hebben zoals de halfgrote as, excentriciteit en inclinatie van de baan. De leden van deze families zouden fragmenten zijn van botsingen met grotere planetoïden in het verleden. In dit artikel gaan we dieper in op het ontstaan en de soorten families die er bestaan. In dit artikel brengen we u de bekendste families in een lijstje.
Kirkwoord gaten of scheidingen zijn gaten of gebieden met relatief weinig planetoïden in de goofdgordel van de asteroïdengordel. Deze zogenaamde 'gaten' zijn het gevolg van storingen door de aantrekkingskracht van Jupiter. Reeds in 1857 voorspelde Daniel Kirkwood al het bestaan van deze lege zones terwijl er op dat moment nog maar een vijftigtal asteroïden gekend waren. Inmiddels kent men het bestaan van meer dan 300 000 asteroïden.