Deze maan beschikt over een zeer lage dichtheid waardoor wetenschappers vermoeden dat het maantje vooral bestaat uit ijswater en lichte gesteenten. Het meest kenmerkende aan deze maan is zijn enorme inslagkrater die een diameter heeft van 130 kilometer en vrijwel het hele oppervlak domineert. Deze krater werd de Hershelkrater genoemd en de wanden rondom deze krater zijn ongeveer 5 kilometer hoog. Op sommige plaatsen is deze krater 10 kilometer diep en het centrale punt steekt maar liefst 6 kilometer boven de bodem van de krater uit. Vrijwel het gehele oppervlak van deze maan wordt gekenmerkt door kraterinslagen waardoor aangenomen wordt dat Mimas tijdens het begin van ons zonnestelsel heel wat inslagen heeft mogen verduren en wellicht scheelde het niet veel of de maan was uit elkaar gespat toen de grote Herschelkrater werd gevormd door een enorme inslag want aan de achterzijde van Mimas werden scheuren in het oppervlak ontdekt die wellicht afkomstig zijn van de impact. Niet het gehele oppervlak van Mimas is bedekt met kraterinslagen. In het zuidelijke poolgebied zijn er kraters terug te vinden die veel kleiner zijn dan in andere regionen en dit kan wijzen op een geologische activiteit die in het zuidelijke poolgebied bezig is waardoor grotere kraters verwijdert worden.