UFO's feit of fictie
In deze categorie gaan we even door de Belgische UFO geschiedenis bladeren door middel van krantenknipsels doorheen de jaren heen. Bepaalde artikelen kunnen larie en apekool zijn maar daar beslist u zelf in of het verhaal feit of fictie is...
In de jaren tachtig heerste in België een ware ufo-koorts. Verschillende mensen hadden “iets merkwaardig” aan de hemel gezien: Een soort driehoek met felle schijnwerpers. Aan Wim Trachet, voorzitter van Skepp (studiekring voor kritische evaluatie van de pseudowetenschappen en het paranormale), vroegen we hoe sceptici tegen het ufo-fenomeen aankijken.
Wim Trachet: Je staat ervan versteld hoeveel dingen er worden waargenomen. De vraag is natuurlijk, hoe en door wie. Het is ongelofelijk wat mensen vertellen nadat ze “iets gezien hebben”. Sommigen zijn achtervolgd door een ufo, terwijl het gewoon om de maan ging. Vaak worden er meer ufo’s waargenomen na een melding in de media. In de jaren tachtig waren er veel berichten over ufo’s in oostelijk België. Wat toen werd gezien, vormt trouwens nog altijd een probleem. Een hypothese was dat het ging om een nieuw type vliegtuig uit de Verenigde Staten. Anderen dachten dat het om een flauwe grap ging. Iemand zou een “ding” met speciale effecten hebben gelanceerd.
Werd het Waalse dorpje Gué d’Hossius op 6 maart bezocht door een ufo, of verbeelden de twee getuigen die tien minuten lang een hel licht zagen zich iets ? Met die vraag houdt zich momenteel een gespecialiseerd onderzoekscentrum uit Toulouse zich bezig. De eerste vaststellingen wijzen alvast in de richting van een “niet geïdentificeerd voorwerp”.
Toen de 20-jarige P.M. weer het tuintje inliep dat hij heel even verlaten had om zijn Practica fototoestel te nemen, kwam hij maar net op tijd om het donkere, driehoekige silhouet met zijn rode knipperlicht en grote hoeklichten te fotograferen. Vijf minuten hing het tuig al roerloos in de lucht, op zo’n 150 meter boven de getuigen, daarna verdwijnt het in de wolken en ziet Petit-Rechain er opnieuw uit als een kleine gemeente aan de rand van Verviers. P.M. is blij als de foto gelukt blijkt, hij laat hem zien aan zijn kameraden in de fabriek, maar daarna raakt hij verloren in een la. Tot een persfotograaf hem maanden later in handen krijgt en dan blijkt deze foto, die gemaakt is met een eenvoudige 200 asa –film en een 55-200 mm zoomlens, een unicum te zijn.
Evere ~Maandenlang werd België opgeschud door meldingen van eigenaardige voorwerpen die bij nacht ons luchtruim doorkliefden. Het leger talmde eerst nog maar besloot ten slotte in actie te treden: De burger mocht bij deze waarnemingen dan wel dromen van groene marsmannetjes maar onze luchtmacht vreesde veeleer voor buitenlandse spionage. Tijdens de nacht van 30 op 31 maart noteerden de radars van twee F16-jachttoestellen een eigenaardige stip. Na maandenlange studie heeft de luchtmacht haar bevindingen in een rapport bekendgemaakt; Het vloog, het kan in geen geval een vliegtuig zijn en er is geen logische definitie voor. Kortom een ufo!
Na het dolle maar magere ufo-observatie-weekend van de voorbije paasdagen heeft de Belgische luchtmacht in vage bewoordingen laten verstaan dat ze een aantal “vreemde radar-echo’s”, die ze sinds 30 maart waarneemt, van naderbij te onderzoeken. Het resultaat van dat onderzoek zou aan de generale staf van het leger worden overgedragen. Vreemd dat men maandenlang over “parasiet-echo’s” en “atmosferische storingen” heeft gepraat en nu ineens tot de vaststelling komt dat de radar toch op bepaalde “objecten” bliept. Die vaststelling had men al vier maanden geleden kunnen maken. Op 5 december1989 werden namelijk duidelijke ufo-echo’s waargenomen door op z’n minst vijf verschillende radarposten. De luchtmacht was daarvan op de hoogte en is meer dan waarschijnlijk ook nog in het bezit van de “radar-tape” van de bewuste dag. Humo brengt u het verhaal van die tot nog toe stilgehouden radar-waarneming. Verkeersleiders en militaire radar- operateurs die toen over het scherm gebogen zaten, spreken over een uniek fenomeen: “Zoiets had niemand van ons ooit waargenomen”.
Gisterenmorgen konden velen hun ogen nauwelijks geloven. Een waarachtige UFO (een niet geïdentificeerd voorwerp) vloog hen boven het hoofd. Er was er niet één die het zag, maar honderden, zowat overal in België. Ook in de Bondsrepubliek, in Noord-Frankrijk, in het Groothertogdom Luxemburg en in Nederland hebben ochtendlijke wandelaars het mysterieuze vuurwerk gezien. In de Bondsrepubliek hadden getuigen het over ‘een voorwerp met twee lange vuurstaarten’. In Luxemburg had de politie het over ‘vijf tot zes heldere groene lichten, die zich met grote snelheid verplaatsten op ongeveer 200 meter boven de grond’. Boven Parijs nam een amateur-vlieger tussen de tien en vijftien lichte punten waar, op een hoogte van ongeveer duizend meter. “Ze waren heldergroen tot turkoois blauw en drie waren groter dan de andere”, zei hij.
Luik~Zaterdag hebben in de buurt van de luchtmachtbasis van Bierset verscheidene personen een ufo menen waar te nemen. Het betrof naar verluidt een helgroene lichtbundel. Een bediende van de civiele basis zag het verschijnsel gedurende zo’n twintig seconden. Hij verwittigde zijn collega’s evenals een douanebeambte op de basis. Ook zij stellen de groene lichtbundel gezien te hebben.
Te Schoonaarde-Dendermonde hing de laatste dagen niet alleen sneeuw in de lucht. Johan V B. (10 jaar), steenweg naar Wetteren xxx/x, zag iets anders. Iets heel vreemd: een grote vliegende schotel met aan de bovenzijde twee kleine koepels en onderaan een trapje. En iets nog veel vreemder: twee gestreepte mannen van ijzer, die (net in de lijst van Johans slaapkamerraam) het trapje opklommen om in te stappen en met hun schoteltuig van glanzend wit metaal in de grijze ochtendnevel te verdwijnen, richting Wetteren. Het was maandag 1 januari, tussen 8 en 9 uur.
Om de 27 dagen komt over Assebroek bij Brugge een geheimzinnig vliegend tuig voorbij, zegt amateur- astronoom Werner B. die daarbij de steun krijgt van zijn echtgenote en van een aantal andere sterrenkijkers, onder wie niet het minst Dirk D. Om een internationaal aanvaardbare term te gebruiken: het zijn ufo’s (Unidentified Flying Objects), in het beschaafd Nederlands een niet geïdentificeerd vliegend voorwerp, die vliegende tuigen die van tijd tot tijd in het nieuws op duiken om dan weer een hele tijd bij wijze van spreken onder water te blijven. Gewoonlijk duiken ze in onze kranten op als er iets eigenaardig is voorgevallen in Brazilië of aan de Zuidpool, daar kan je het moeilijker controleren nietwaar en het is een grote zeldzaamheid om ook eens ufo’s bij de achterdeur te hebben, te Brugge nog wel. Je moet al aardig overtuigd zijn voor je luidop gaat vertellen dat je ze ziet vliegen, de ufo’s. Je riskeert “voor niet helemaal vol” verklaard te worden.
Op 16 mei 1953, keerde Herman C., fotograaf van beroep, terug uit Charleroi. Omstreeks 17u30 nauwelijks 7 km van de stad verwijderd, stopte hij om een kudde schapen te fotograferen. Plots hoorde hij een hels lawaai, gevolgd door enkele droge knallen. Toen hij zich omdraaide zag hij in het noordwesten een groot blinkend voorwerp, omgeven door een witachtige stralenkrans. Het steeg op , liet witte schilfertjes vallen en werd gevold door een blauw en witte rookslinger. Zonder zijn koelbloedigheid te verliezen maakte H.C. twee foto’s van dit ongewoon verschijnsel. Terwijl het opsteeg draaide het voorwerp op zichzelf, met een slingerende beweging, hetgeen de vorm van de rookpluim kon verklaren.
Na gedurende een twintigtal seconden bijna roerloos te hebben gehangen, terwijl het lawaai verstilde en verdween, won het toestel plots aan snelheid en verdween in een doodse stilte.